Gdy aż przytłacza Cię własna kreatywność…

Mamy mnóstwo pomysłów, które wyskakują jak piłeczki z naszych głów.

Że może zrobić jakiś kurs online…

Albo jakieś podcasty zacząć tworzyć…

A może zacząć nagrywać video?

Albo jeszcze może zrobić retreat jakiś wyjazdowy dla klientów…

Albo tę książkę w końcu napisać…

No i za Facebook się wreszcie wziąć…

I tak dalej.

Co zrobić z tą produkcją idei na biznes? Na to, jak go rozwinąć,  jak dotrzeć do swoich klientów, jakie produkty jeszcze można by stworzyć itd.

Z jednej strony – super, że mamy pomysły, że jesteśmy kreatywne. Z drugiej – mnogość pomysłów może zamęczyć człowieka. Ja przez lata pozwalałam się im zamęczać. Wyglądało to tak, że spontanicznie wskakiwałam w kolejny genialny pomysł i zaczynałam go naprędce realizować. Potem okazywało się, że mam za wiele projektów na blacie biurka, za mało czasu i siły. Albo że ten pomysł wcale nie taki genialny. Albo że nie na ten czas. Albo w ogóle nie pasuje do mojego biznesu. A godziny na realizację już poszły…

Teraz robię to inaczej. Nie pozwalam się szarpać moim pomysłom. Owszem, nadal realizuję się kreatywnie w moim biznesie, ale robię to z głową i dbałością o siebie. I taką właśnie mądrością, z wiekiem przychodzącą, chcę się z Tobą podzielić.

Po pierwsze mam plan na swój biznes. Plan nadrzędny, przemyślany, oparty o rzeczywistość. Wiem z góry, co i kiedy mam robić, żeby się biznes rozwijał, obsługiwał szczęśliwych klientów i funkcjonował płynnie. Roczny plan produktów i działań związanych z ich sprzedażą i realizacją  to absolutna podstawa. Co wcale nie oznacza, że jestem w biznesie sztywniarą, owszem, mam sporo miejsca na “nieoczekiwane”.

Nieoczekiwane, czyli nowe pomysły na biznes, produkty, sposoby dotarcia do odbiorców są mile widziane, traktowane z wdzięcznością, że się pojawiają, ale… staram się nie wskakiwać w nie od razu. Wszystkie nowe pomysły wskakują w przeznaczone do tego miejsca, tzw. tymczasowe przechowalnie. U mnie to:

zeszyt do notatek biznesowych (i nie tylko), w którym jedna z zakładek to “Pomysły”

telefon, gdzie mam folder w notatkach zatytułowany “Genialne pomysły”

komputer, gdzie w Asanie (aplikacja do zarządzania projektami) mam zawsze otwarty projekt “Pomysły”.

Wszystkie moje “genialne pomysły” lądują w nośniku, który mam aktualnie pod ręką. Raz w tygodniu są przeglądane i kumulowane w jednym miejscu – w Asanie na kompie.

A potem w poczekalni czekają na swoją kolejkę do przeglądu i oceny, czy w to wchodzę, kiedy i jak. Robię to zazwyczaj raz w miesiącu. I wtedy właśnie dzieją się ciekawe rzeczy.

Okazuje się, że niektóre były tak genialne, wręcz nie wiadomo już, o co mi szło. Inne są za bardzo odjechane od mojego biznesu. Niektóre są świetne i warto im się przyjrzeć bliżej i postanowić, kiedy byłby na nie dobry czas. A bardzo niewiele z nich, te naprawdę wyjątkowe i ten niezaburzające mi rytmu pracy są realizowane od razu.

I tak tworzę przemyślany biznes, który służy dobrze mi i moim klientom. I cieszę się spokojem wewnętrznym, a to – jak na właścicielkę biznesu – bardzo dużo.

PS. Kiedyś coś podobnego zrobiłam z książkami. Jestem czytoholiczką i w mojej bibliotece jest mnóstwo zakupionych za spore pieniądze albo tylko zaczętych, albo zupełnie nietkniętych książek. W pewnym momencie postanowiłam przestać je kolekcjonować, bo zabierają mi nie tylko przestrzeń i pieniądze, ale też obciążają umysł jako nieskończone zadania. Po prostu nie kupuję w momencie zachwytu ideą danej książki. Zamiast tego mam listę w telefonie i tam dopisuję kolejne tytuły. 95% z nich nigdy nie zostało i nie zostanie zakupionych.

I dobrze. I tak mam co czytać.

  • Od dawna pracuję nad tym, by zapanować nad swoim dość kompulsywnym podejściem do pracy, uczenia się i realizacji pomysłów właśnie. Mam już nawet spore sukcesy na swoim koncie, ale ciągle daleko mi do doskonałości. Twój system wydaje się prosty i skuteczny. Wypróbuję. Dziękuję.

  • kasia Pi

    to zdecydowanie o mnie. I też niby mam wypracowany system…, ale na bieżąco bywa ze moje pomysły wydaja mi sie byc na tyle genialne, ze rzucam wszystko i zabieram się za realizację, a potem gdy brakuje energii, odkładam na kilka godzin/dni, i jak wracam, to dzieje sie to, co opisałaś: “Okazuje się, że niektóre były tak genialne, wręcz nie wiadomo już, o co mi szło.”:))